چقدر امروز تلخ شروع شد. دلم مي خواست گريه كنم، با صداي بلند. دوست خوبم حس پيري مي كنم. هنوز مانده تا 40 و 50 و 60 ساله شويم ولي چقدر عزيزانمان را از دست داده ايم. يعني باز هم اميدوار باشم كه صدايي و قامتي و دستان هنرمندي برايم جاودانه خواهد شد؟
چند روز بود حالش بد بود تو بیمارستان جم/ سرطان لعنتی زده بود به کل تن استاد/ یکی از رفیقام که شاگردش فیلم 3 روز پیشش رو آورد که داشت براش پیروکسیکام میمالید جان مریم چشماتو وا کن
وای چه خبر بدی دادی..
پاسخ دادنحذفخدا رحمتش کنه.
".. کاش می خوابدم
تو رو خواب می دیدم"
خدا کنه حالا که به خواب رفته،خوابهایی ببینه که دوست داشته..
چقدر امروز تلخ شروع شد.
پاسخ دادنحذفدلم مي خواست گريه كنم، با صداي بلند.
دوست خوبم حس پيري مي كنم. هنوز مانده تا 40 و 50 و 60 ساله شويم ولي چقدر عزيزانمان را از دست داده ايم. يعني باز هم اميدوار باشم كه صدايي و قامتي و دستان هنرمندي برايم جاودانه خواهد شد؟
چند روز بود حالش بد بود تو بیمارستان جم/
پاسخ دادنحذفسرطان لعنتی زده بود به کل تن استاد/
یکی از رفیقام که شاگردش فیلم 3 روز پیشش رو آورد که داشت براش پیروکسیکام میمالید
جان مریم چشماتو وا کن
آره
پاسخ دادنحذفروحش شاد
سلام
جنگل رو تا 8 بردم ديدي؟
وقتی خبرشو از تلویزیون شنیدم چند دقیقه خیره موندم و فقط گفتم چه حیف...چه زود...!
پاسخ دادنحذفبه روز
و منتظرتم
به هادی عزیز ، سوفیای مهربون ، حسام خوبم و رفیق ابله :
پاسخ دادنحذفممنون از همدردی تون . به قول شاملوی بزرگ مرگ آغاز جاودانگی ست .
به شاهرخ عزیز :
بله من وبلاگت رو مرتب دنبال می کنم و نه تنها جنگل رو بلکه جهنم در دست پدران رو خوندم و بسیار لذت بردم . چه شادم کردی اومدی طرفای ما .
روی مزارش باید گل مریم گذاشت . ممنون که سر زدی
پاسخ دادنحذف"جان مریم" را بهخصوص خیلی دوست داشتم، و دارم.
پاسخ دادنحذف