برای دخترکی که تاوان حماقت بزرگترهایش را داد

دقایقی پیش ، در همین تیره شامی که خیلی از ما آسوده به روال عادی زندگی مان سرسپرده ایم ، در آن تبخیر گشته ایم و آلت دستش گردیده ایم . همه چیز را به فراموشی سپرده ایم و از کار به خانه هامان بازگشته ایم تا دوباره فردایی همین گونه را بیاغازیم . دخترکی جان داد .

دخترکی که ریه هایش دیگر توان بردوش کشیدن بار نفس را نداشت . دخترکی که به نوعی یک جانباز جنگی به حساب می آید . دخترکی که نه آغاز جنگ را دیده بود و نه پایانش را . تنها ده سال زیست . یعنی کمتر از چهارهزار روز . ستاره ای که سینه اش پر از مواد شیمیایی ای بود که پدر از جنگ برایش به ارث آورده بود . امشب دخترکی به خاطر جنگی که با حماقت بزرگترهایش هشت سال به طول انجامید ، جان داد .

دخترک

دخترک

خوش به حالت

دیگر روی خیلی از ماها را نخواهی دید

روی آدم بزرگ های احمق را

آنان که نان در خون بسیاران می زنند و می خورند

آنان که جریان زندگی شان از سیلابه های جاری خون دیگران ست

آنان که برای بهتر ساختن دنیا

همه جا و همه چیز را به لجن کشیدند

زهره ی آسمان

گاهی از آن بالا به ما نگاه کن

برایمان لبخندی ارزانی دار

برای ماهایی که نفرین زمینی شده ایم

که نه خدا بر آن حکم می راند

و نه اشرف مخلوقات خدا

نمی دانم نامش چیست

شاید آن بالا اسم اعظم را با تو گفتند .